Nieuws

 
15 september 2020

Overdenking: De Pot in Rotterdam

In Rotterdam is onlangs het nieuwe depot van het museum Boymans van Beuningen opgeleverd. Het is een enorme halfronde constructie met een groot dakterras, waarvan de buitenkant volledig bestaat uit spiegels. Volgens goed Rotterdams gebruik heeft het bouwwerk een bijnaam gekregen: De Pot. De pot zal alle kunstwerken die straks niet in de tentoonstellingsruimtes te zien zijn herbergen. In het geval van het Boymans zijn dat er heel veel. Ik vind het een mooie beeldspraak: al die ervaringen, gedachtes en ideeen die in al die kunstuitingen zijn vastgelegd, door de eeuwen heen, bevinden zich achter die enorme ronde glazen facade die ons naar onszelf en de wereld doet terugkijken. De ruimte die daardoor ontstaat is enorm: voor onze eigen verbeelding, voor de relativering van enerzijds de kunst en anderzijds onszelf, en voor de enorme verantwoordelijkheid die we hebben voor de culturele en geschiedkundige rijkdom in onze wereld van nu. Omdat het bouwwerk in een bolvorm is gebouwd zie je jezelf in een enorm landschap van reflectie: van het gras waar je op staat via de stad waar je onderdeel van bent, tot in de hemel met al dat blauw en die enorme wolkenpartijen. Het geeft ruimte om te mijmeren: wat is mijn plek, wat doe ik en wat wil ik doen, wat is er voorbij de dagelijkse gang en voorbij die hemel? Al die gedachten die door je hoofd gaan en door al die hoofden van de mensen om je heen, in al die verschillende talen... al die zorgen, al die verlangens, wensen en dromen... Het is alleen daarom al prachtig dat De Toren van Babel door Breugel de Oude onderdeel is van de collectie van het Boymans, Babel, waarin de mensen een toren proberen te bouwen tot in de hemel. God wil dat helemaal niet en laat de mensen vanaf dat moment niet meer in een taal met elkaar spreken, maar in vele verschillende talen en verspreid over de hele wereld. Sindsdien moeten we moeite doen om elkaar begrijpen, maar gaat er ook een wereld voor elkaar open als ons dat lukt. De hemel is daardoor misschien juist niet onbereikbaar geworden, maar wordt daardoor mogelijk in de wereld om ons heen. Ik kijk naar die enorme spiegel waar ik voor sta. Ik zie die andere mensen staren, ik zie ze denken, ervaren, mijmeren, dromen, zoals ik zelf doe als ik in die enorme spiegel kijk. Ergens in dat bouwsel bevindt zich straks de Toren van Babel, maar als ik in die enorme spiegel kijk bedenk ik: we staan er middenin.

Amen.


Terug
Meer informatie Facebook   ANBI-register Doopsgezinde-Remonstrantse Gemeente Hoorn
inloggen disclaimer
contact routebeschrijving
nieuwsbrief colofon
gemeenteblad privacy
2020 Doopsgezinde-Remonstrantse Gemeente Hoorn